Nie ustawaj

To wielka łaska, mieć wokół siebie ludzi, którzy wpatrują się w niebo, w których życiu widać niebo.

W Kościele, w Ciele Chrystusa, jest wiele rzeczy, które nie mają wdzięku ani blasku; które budzą obrzydzenie; na które nie można dłużej patrzeć; które wołają o sprawiedliwość i prawdę.

Święty Paweł w I czytaniu biegnie dziś jak szalony. Przemierza Listrę, Ikonium, Pizydię, Pamfilię, Perge, Attalię, aż w końcu dociera do Antiochii. Odwiedza wspólnoty, w których widzi zarówno niebo – wielkie dzieła Boże, ale też zepsucie – widzi zgorszenie, grzech.

Jeśli czekasz, łakniesz i pragniesz sprawiedliwości i prawdy, ale jakoś jednocześnie tracisz z oczu Chrystusa, Jego miłość jest coraz mniej wyraźna, obca, przestaje być fundamentem – biegnij, szukaj, nie ustawaj, nie daj się zniechęcić.

Znajdziesz. Zaczerpniesz. Stawisz czoła przeciwnościom. Staniesz się światłem, kawałkiem nieba dla innych.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s